english
Imagine that you could decide what you look at yourself. Or do you think you do that already?
Imagine: a film of Chinese women dancing for Mao or tourists visiting the Statue of Liberty in New York, the vice squad arrests someone, a girl mounts a bicycle. As you view this collection of projections you hear the steady sound of a slide projector.
East Germany. Click. A family snapshot of a bedroom. Click. The same place, now empty. Click. Notes from the police. Click.
The “Light Cloud” installation is a collection of historic and contemporary amateur materials, each of which examining the phenomenon of “power”.
Meike Eggers and Michael Anhalt are fascinated by the chaos of images – from countless authors – that inundate us.
Often, a clear boundary between the manufactures and consumers of images and their origin and meaning can no longer be distinguished, making images free for interpretation, aimless and easy to abuse. They no longer follow a set interpretation of reality or a collective “truth”. Our perception of the world is no longer exclusively constructed by those who have the power, but by everyone. We have all become makers of reality.
“Light Cloud” is composed of nine projections combining photography and film.
The visitors subconsciously influence the images by movement detectors that guide the films and photos. The projections change location and form new combinations with every movement of the viewer. The only refuge in the chaos is a series of photos that are projected with an old-fashioned slide projector.
The series of photos depicts the subtle boundary between what you see and what you think you see.
|
nederlands
Stel je voor dat je zelf zou kunnen bepalen waarnaar je kijkt? Denk je dat je dat al doet?
Chinese vrouwen dansen voor Mao, toeristen bezoeken het vrijheidbeeld
in New York, de zedenpolitie arresteert iemand, een politieagent
staat naast een auto, een meisje stapt op een fiets. Wat moet je
met deze beelden die uit hun eigen context zijn losgerukt en in
hoog tempo op je worden afgevuurd?
Ondertussen klinkt in deze verzameling van gevonden licht het regelmatig
geluid van een diaprojector. Oost-Duitsland. Klik. Een familiekiekje
van een slaapkamer. Klik. Dezelfde plek, nu leeg. Klik. Aantekeningen van de
politie.
Meike Eggers en Michael Anhalt hebben een fascinatie voor de chaos
van beelden, die ons door middel van verschillende media en door
taalloze auteurs gemaakt overspoelen.
Vandaag heeft iedereen de mogelijkheid om zijn eigen beeld van de
werkelijkheid te publiceren en te consumeren. Wij zijn allemaal realiteitsmakers geworden.
De installatie "Lichtwolke" is een verzameling van gevonden
licht, historische en hedendaagse amateur materiaal die stuk voor
stuk naar het gegeven 'macht' kijken en onbewust of bewust macht
uit het perspectief van de amateur thematiseren. Eggers en Anhalt
combineren deze subjectieve realiteiten en 'decontextualiseren'
ze in een nieuwe ruimte.
De installatie is opgebouwd uit 9 projecties en combineert fotografie
en film. Het beeldmateriaal speelt met onze collectieve geheugen
van idealen en macht, maar de manier waarop deze beelden met elkaar
gecombineerd worden, wordt door de kijker zelfs verandert. De bezoekers
beïnvloeden deze machtsbeelden onbewust door bewegingsmelders
die de films en foto's aansturen. Iedereen die deze installatie
binnenloopt, is niet alleen maar kijker en consument maar actief
onderdeel van het werk. Door elke beweging veranderen de projecties
van locatie en vormen nieuwe combinaties. Hoe meer bezoekers in
de ruimte aanwezig zijn, des te groter wordt de audiovisuele kakofonie.
Het enige rustpunt in de chaos is een serie foto's die met een ouderwetse
diaprojector geprojecteerd wordt. Deze beelden zijn afkomstig uit
een familiealbum (kleur) en het archief van de Oost-Duitse inlichtingen
dienst (zwart-wit). De foto's laten een en dezelfde woning zien
en ze zijn gemaakt vóór en ná een mislukte
ontsnappingspoging van het gezin dat in deze woning woonde. Deze
projectie reageert niet op de bewegingen van de bezoekers, maar
loopt constant door.
De combinatie van deze reeks foto's symboliseren de subtiele grens
tussen wat je ziet en wat je denkt te zien.
Fotofestival
Naarden 2009
|